Sociale geneeskunde

Sociale geneeskunde

Ik sta voor een groep artsen, ze werken binnen de sociale geneeskunde. We bespreken hoe we onze aandacht kunnen terugbrengen naar nu; de kunst van het in dit moment verkeren. Want alleen op deze plek van het nu vindt ons leven plaats.

Maar in ons hoofd zijn we vaak ergens anders: in het verleden of in de toekomst. Daardoor maken we een heleboel momenten niet echt mee; we zijn er niet helemaal bij.

Ik vertel over een eerdere deelnemer aan een training. Hij zei destijds: “Ik heb mijn hele bruiloft niet meegemaakt. Ik zat namelijk de hele dag met mijn aandacht bij een half uur verderop: Zal de taart lekker zijn? Dadelijk komen de gasten van de avond. Zou de band op tijd zijn?”

Eén van de workshopdeelnemers kijkt op en zegt iets.
Ik versta het niet.
Hij zegt het nog een keer.
“Ik heb mijn eerste twee kinderen niet meegemaakt.
Ik was zo met mijn werk bezig.”
Hij zegt het rustig, met een open blik.
Potverdrie.

We zijn even stil, maar staan er niet lang bij stil.
Wel verschijnen zijn rustige uitspraak en open blik de week erna nog regelmatig in mijn hoofd.

Tja, dus wat is mijn uitnodiging voor deze week?

Heb je kinderen?
Maak ze mee.

Maar maak ook je collega’s mee.
Ouders.
Vrienden.
Vreemden.

Maak je bruiloft mee.
En die saaie vergadering.

We zijn toevallig op dezelfde plek en op hetzelfde moment op deze aarde, ademend en levend tegelijkertijd aanwezig. Hoe bijzonder is het dat we nou net hier op hetzelfde moment zijn!
Misschien voel je een moment je verwondering hierover, of je opgetogenheid.
Maak het moment en het samenzijn mee.

Fijne week gewenst,

Hartelijke groet van Yvonne.