He he en Paulien Cornelisse

He he en Paulien Cornelisse

Vorige week gaf ik aan een vrolijke groep een lunchlezing. Terwijl dat niet strookt met de dingen die ik in mijn lezing zeg (doe geen andere dingen tijdens je pauze! Eet met aandacht!).

Toch deden we het.
Het pakte goed uit, al was mijn vegetarische worstenbroodje een beetje koud na afloop.

Toen ik naar de auto liep ik, hoorde ik een groepje meteen iets toepassen uit mijn lunchlezing. Ze liepen naar buiten en zuchtten hardop: hè hè! tegen elkaar. Super leuk.

Wat doet hè hè?
Als je het een paar keer met overgave doet, brengt het je zenuwstelsel meteen in de herstelmodus.
Adem wat dieper in.
Wacht misschien even.
Zucht hardop: hè hè.
Herhaal het een paar keer.

Paulien Cornelissen schreef een half essay over ons Nederlands gebruik van hè hè.
Landen om ons heen kennen dit gebruik niet.
Behalve de Finnen.
Zij doen hoeh hoeh.

Paulien Cornelissen zegt dat je met hè hè wilt uitdrukken dat iets klaar is, wat moeite en inspanning heeft gekost ‘en niet direct op een ramp is geëindigd’ (echt Pauliense taal), dat het een uiting is dat er weer iets nieuws kan komen.
‘Hè hè’ is een vacuüm.

En ik zeg erbij: het ontspant je meteen.
Probeer vandaag een paar keer uit of dat voor jou ook zo is.
Hèhè.
Zeg het tegen je collega die je in de gang tegenkomt na een hectische vergadering, of na een stressvolle deadline.
Hè hè, even klaar, even niks. Even ontspannen. Opladen.

Ik ga Paulien beluisteren over ‘hè hè’ in de podcast Nooit meer slapen. Doe mee als je wilt: Nooit meer slapen.

Hè hè, stukje geschreven.

Hartelijke groet van Yvonne en een fijne week.
En dag Paulien, wat was je leuk.