Zelfkritiek of zelfcompassie?

Ik ben 66 en mindfulnesstrainer, maar soms kom ik toch nog in een gevangenis van zelfkritiek terecht. Gelukkig duurt dat tegenwoordig niet zo lang.

Het herinnert me aan een tijd waarbij ik mezelf dagelijks aanspoorde met zelfkritiek. Ik dacht destijds dat ik, door mezelf te bekritiseren, beter zou gaan presteren.

Dat bleek niet zo te zijn.
En de gevangenis, die ik als het ware zelf creëerde, was een koude, angstige en eenzame plek.

Zelfcompassie is een effectievere motivator dan zelfkritiek.

Waarom?

Omdat de drijvende kracht achter zelfcompassie geen angst is, maar liefde.

Liefde stelt je in staat om je zelfverzekerd en veilig te voelen, terwijl je je door angst (een gevoel dat snel door zelfkritiek wordt getriggered) onveilig en schrikachtig gaat voelen.

Zelfkritiek stelt de vraag of je wel goed genoeg bent. Zelfcompassie gaat uit van de vraag wat goed is voor jou.

Nuttige overweging? Neem hem mee in je week.

Ik wens je een zachte compassievolle week toe, hartelijke groet van Yvonne!