Harde grappen

Ze komen binnen en kijken me echt aan als ze zich voorstellen. 
Sociale slimmerds.
Dat is niet gek: het zijn hulpverleners die werken met gezinnen die het moeilijk hebben.
De energie is levendig, optimistisch, met plaagstootjes over en weer.

Bij de eerste oefening is er al concentratie.
Behalve bij Bo en Marieke, die krijgen de slappe lach.
Bo verwijdert zich heel lief even uit de ruimte
(ik: ”Bo, blijf hier! Bo: ‘Nee, ik kan niet stoppen!’) om de rest niet te storen.
Ze gaat, weer lief, daarna naast iemand anders zitten. Beter.

Wat zijn ze capabel.
En: wat zijn ze snel en streng naar zichzelf.
Ze rennen door de gang.
Buitelen van het ene zware gesprek in het andere.
“Ik kan die tijd om mezelf op te laden tussen twee gesprekken door toch niet op declarabele uren zetten?”
Jawel.

“Ik gebruik harde grappen tussen de gesprekken door om bij mezelf de spanning naar beneden te brengen”.
Werkt het? Ja. Doen dan!

In de workshop oefenen we met elkaar in kleine praktische technieken van zelfzorg.
We doen een bodyscan, het wordt zacht in de ruimte.

Ze hebben in de kantine al een flapover staan, waar ze ‘de krentjes van de week’ opschrijven. Daar komt een krentenvraag bij: Wat heb ik aan zelfzorg gedaan?

Hartelijke groet van Yvonne.