Drie prikken

Deelneemster Freja vraagt: ‘hoe kunnen we onze kinderen leren om goed met hun emoties om te gaan?’
Wat een belangrijke vraag!

Ik stuur haar het verhaal door van collega Ger Schurink . Hij vertelt hoe hij zijn kleinkind helpt om de pijn van drie prikken te verwerken. De fysieke pijn, maar ook de emotionele pijn.

Zijn kleinzoon Nout kreeg drie prikken in zijn vinger. Hij vroeg zijn moeder of het niet in de krant moest, zo erg was het.

Opa Ger trok zich terug met Nout, zette zich naast hem op de logeerkamer, dekentje over de benen en zei:
Vertel me alles wat je nu denkt en voelt als je eraan denkt. Ik zal je niet onderbreken.
En luisterde.
Nout vertelde.
Viel stil.

Ger vroeg:
Is er nog meer wat je voelt of denkt en wat je tegen mij wilt zeggen?
Toen kwamen er nog twee verhaal- en emotiegolven.
Daarna vroeg Ger: is het genoeg? Ja dat was het.

Nout vertelde in de weken erna zijn moeder dat je ‘altijd bij Ger terecht kunt, als er echt iets is.’ De prikken hielden hem niet meer zo bezig.

Ger eindigt zijn allemachtig prachtig verhaal met:

Je bent vaak het meest van betekenis als je met volle aandacht luistert, niet onderbreekt en stiltes niet opvult. Niet onze woorden, maar onze aandacht maakt ons waardevol.

Dank Ger.

Ook voor jou waardevol? Gebruik die prachtige zinnen, of jouw variant erop:

‘Vertel me alles wat je nu denkt en voelt als je eraan denkt. Ik zal je niet onderbreken.’

‘Is er nog meer wat je voelt of denkt en wat je tegen mij wilt zeggen?’

En geef je volle aandacht.

Hartelijke groet van Yvonne.

PS Wil je het hele verhaal van Ger lezen? Doen!